Troonrede voor Bezuidenhout met een oproep tot een motto voor onze wijk

Inwoners van Bezuidenhout, geachte bestuurders,
Vandaag is het bijna 200 jaar geleden dat Nederland een koninkrijk werd en dat Prinsjesdag ontstond. Dit vieren wij vandaag. 200 jaar geleden was Koning Willem I de eerste koning der Nederlanden. Het was de tijd dat wij nog veldtochten hielden om België tot de orde te roepen en er grote invloed was van de Pruisen in Europa.

Dit is anno 2015 anders. De band met het koningshuis en Bezuidenhout is wel gebleven. Uiteraard is Den Haag de residentie en lange tijd speelde Huis ten Bosch een belangrijke rol voor het koningshuis. Eind 18e eeuw deed het nog dienst als gevangenis, waarna het werd overgedragen aan de Oranjes. Koningin Beatrix heeft Huis ten Bosch bewoond van 1981 tot 2014. Menig Bezuidenhouter is op Koninginnedag vertrouwd opgeschrikt door het geluid van de helikopter die haar en haar familie kwam ophalen voor de plechtigheden. Op dit moment kunnen we eindelijk de Oranjezaal ook van dichtbij zien.

Bezuidenhout is een gemêleerde wijk. Een wijk van diversiteit. Qua bouwstijl vind je hier flats en ook prachtige herenhuizen. Qua bedrijvigheid vind je hier de drukte van de Theresiastraat en de bedrijven en organisaties die daar zijn gehuisvest, en ook het Haagse Bos waar je het ruisen van de wind in de bomen nog kunt horen. Qua mensen is het ook een diverse wijk: er wonen veel verschillende nationaliteiten. Mensen uit China, Polen, Zuid-Amerika en Rusland. Er wonen mensen die rijk zijn en ook die wat minder te besteden hebben. Voorts zijn er gelukkig veel kinderen in de wijk en ook veel ouderen.

Hier ligt mijns inziens een belangrijke kracht van de wijk Bezuidenhout: in die diversiteit. We wonen hier allemaal samen op dit kleine stukje gebroederlijk naast elkaar. We moeten het samen doen en we doen het ook samen. De buurman uit Somalië die aanklopt omdat zijn putje verstopt zit. Kees die zijn auto wast en altijd wel tijd heeft voor een praatje. En de Turkse ondernemer in de Theresiastraat die een mooi bedrijf probeert op te bouwen. De Indische buurvrouw met een schaaltje heerlijke kippenpootjes en Els uit de Theresiastraat die trots haar nieuwe hond komt laten zien. Allemaal gebroederlijk naast elkaar en in volle harmonie.

In de wijk heerst een goede sociale cohesie. Mensen zijn betrokken bij hun buurt en hun buren. Wanneer er iets gebeurt, dan helpt men elkaar. Wanneer er lang een deur blijft openstaan, dan wordt er even gekeken of dat wel klopt. Wanneer de buren op vakantie zijn, wordt er gezorgd voor het huis, de plantjes en de post. Ik ken mensen die na jaren ergens anders te hebben gewoond, besluiten om weer terug te komen in de wijk. Die binding is er en die onderstreept het unieke karakter van Bezuidenhout.

Uiteraard zijn er ook dissonanten, zaken die minder goed verlopen. Waar meerdere mensen samen wonen op een klein stukje aarde zijn problemen omdat we niet allemaal dezelfde waarden en belangen hebben. Daar moeten we onze ogen ook niet voor sluiten. De problemen die daar uit ontstaan hebben ook mijn aandacht. Het is niet goed dat mensen rommel in de openbare ruimte storten, of dat er hard wordt gereden met auto’s waar ook kinderen spelen. Het is niet goed dat er hondenpoep rondslingert op straat (al dan niet verpakt in een plastic zakje) en dat er mensen zijn die de rust van anderen verstoren door harde muziek of luidruchtig aanwezig te zijn. Het is ook niet goed dat er lukraak fietsen worden gestald, die het trottoir blokkeren.

Toch geloof ik dat deze problemen op te lossen zijn. Enerzijds door met elkaar in contact te zijn, gewoon direct van mens tot mens. Dit lost de meeste problemen op, omdat we zo de ander zien en ook zijn behoeften en menselijkheid. Spreek elkaar open en eerlijk aan en erken dat we allemaal zo onze verschillende behoeftes hebben. Heel menselijk.

Anderzijds moeten er ook grenzen worden gesteld en duidelijk en krachtdadig worden gehandeld vanuit eigen kernwaarden. Hierbij speelt uiteindelijk ook de politie een rol als handhaver van de openbare orde. Wanneer iemand zijn rommel niet opruimt dan is er na de tweede waarschuwing geen ruimte meer voor overleg. Dan moet gehandeld worden en een boete moeten toegekend. Grenzen zijn grenzen, ook in onze wijk Bezuidenhout.

Bezuidenhout is een groene wijk. Gelukkig staan er veel bomen in de straten en zijn er plantsoenen en groenstroken. Dit maakt de wijk tot een prettige wijk om in te wonen. Het groen heeft mijn aandacht. Bomen zijn de longen van deze aarde en van onze wijk. Groen nodigt uit tot ontspannen en verbinden. Zonder het groen zou Bezuidenhout er niet alleen een stuk minder aantrekkelijk uitzien, maar ook een stuk minder leefbaar zijn. Betonjungles zijn plaatsen waar mensen zich onveilig voelen, waar de criminaliteit hoog is (je kunt zelfs spreken van criminele architectuur) en waar weinig betrokkenheid is van de mensen met hun omgeving. Gelukkig hebben we daar in Bezuidenhout maar weinig last van en mijns inziens door de aanwezigheid van al dat prachtige groen.

Toch moet het groen worden verbeterd. De gemeente speelt daar een belangrijke rol in. Er zijn mensen die jarenlang bij de gemeente hebben moeten vragen voordat er een nieuwe boom in hun straat werd geplant. Dit kan niet. Zodra een boom wordt gekapt, om wat voor een reden dan ook, moet er een nieuwe worden terug geplant. Ik wil iedereen oproepen hier een belangrijk speerpunt van te maken bij de inrichting van de wijk.

Uiteraard ben ik op de hoogte van de problemen die er spelen rond de herinrichting van Bezuidenhout Oost. Er is te weinig geld, zegt de gemeente. Het wijkberaad heeft de gemeente gewezen op de afspraken die er liggen. Het gaat om een afweging van prioriteiten, wat mijns inziens niet in eerste instantie met geld te maken heeft. Vanuit mijn standpunt wil ik de gemeente vragen vooral te kiezen voor groen en leefbaarheid en in overleg met het wijkberaad te komen tot een compromis wat de wijk ten goede komt. Maak een keuze en dan vooral voor groen en leefbaarheid.

Het Haagse Bos is de parel in het groen van de wijk Bezuidenhout. Ik haalde al de rust aan en het ruisen van de bomen. We moeten ons bewust zijn van dit unieke stukje bos. We moeten het huldigen en koesteren. Staatsbosbeheer is de beheerder en ik wil boswachter Jenny van Leeuwen in het bijzonder bedanken voor het goede beheer. Laten we haar helpen door het bos netjes te houden, geen natuur te beschadigen en ook de rust te handhaven.

In al dat groen is het goed recreëren en bewegen. Bezuidenhout is een sportieve wijk. Op een gemiddelde zondagochtend is er veel beweging van allerlei aard. Je ziet joggers in het Haagse Bos. Je ziet voetballers en tennissers op de velden rond het Het Kleine Loo. Je ziet sporters achter de ruiten in de sportscholen. Nieuw zijn initiatieven die het bewegen en sporten laagdrempeliger en leuker maken zoals Tai Chi op de Vlaskamp en Bootcamps in het Haagse Bos. Ik moedig dit soort initiatieven ten zeerste aan omdat ik weet hoe belangrijk bewegen is voor lichaam en geest en uiteindelijk ook voor de verbondenheid tussen die twee en tussen mensen. Samen bewegen bevordert de verbinding tussen mensen.

Op dit punt doe ik een korte vertaling van de troonrede voor alle Expats die in onze wijk leven.

And now I will do a little translation of this Troonrede for all you fellow Expats in Bezuidenhout. We welcome you to our beautiful neighborhood! We welcome you with a smile. Look at the people around you that are listening to his speech. They do take it serious. Look at the man doing this speech. He takes himself very serious. He thinks he is the king. Smile at him and smile at the people around you. This all is a bloody façade. All the world’s a stage, and we’re part of it. Enjoy! Smile!

Tot zo ver deze korte vertaling. Humor moet ook een belangrijke rol spelen in onze wijk.

In de wijk vinden een hoop initiatieven plaats om de wijk en de wereld leefbaarder te maken. Bijvoorbeeld de het initiatief Duurzaam Bezuidenhout, met ook de website duurzaambezuidenhout.nl. In de Jacob Mosselstraat worden op dit moment 10 zonnepanelen geplaatst. Dat is een mooi begin. Ook is er het initiatief Bezuidenhout in Balans, waarbij allerhande mensen uit de wijk samenkomen voor het welzijn van lichaam en geest. Op 4 oktober houden zij hun open dag in het Wijk en Dienstencentrum aan de Johannes Camphuisstraat.

Voorts zijn er Bezuidenhouters actief voor een goede inrichting van de pleinen. Vanuit de gemeente is gevraagd om inspraak en een flink aantal mensen uit onze wijk zet zich in om de pleinen zo mooi en leefbaar mogelijk te krijgen. Het is belangrijk dat er goed wordt geluisterd naar deze mensen, ze vormen een afspiegeling van de wijk en van de mensen die de pleinen elke dag zullen zien en gebruiken. Ik vind dat hun visie uiteindelijk voor een belangrijk deel terug te zien moet zijn in de vele pleinen die onze wijk rijk is.

Ook het wijkblad Bezuidenhout Nieuws en de website Bezuidenhout.nl zijn mooie en waardevolle initiatieven. Ze bevorderen het wijkgevoel, ze informeren over belangrijke zaken en wijzen ons op de activiteiten en evenementen in de wijk. Al deze initiatieven worden gedaan door wijkgenoten die zich vaak belangeloos inzetten, waarvoor uiteraard mijn dank zeer groot is.

Mij is ingefluisterd door mijn onderdanen dat er nog meer initiatieven zijn om de wijk leefbaarder te maken. Een is de Bezuidenhut op het Spaarwaterveld. Hier wordt al twee jaar aan gewerkt. Het is nu tijd dat er een klap wordt gegeven op het plan en dat de Bezuidenhut wordt gerealiseerd.

Bezuidenhout is een wijk vol kunst. Er wonen en werken veel kunstenaars. Kunst is een waardevolle injectie in de maatschappij. Het onderzoekt en verlegt grenzen en maakt mensen bewust niet alleen van schoonheid, maar ook van hun blik op de wereld. Er zijn initiatieven die meer kunst in onze wijk brengen, zoals vuilnisbakken versierd met schilderijen van kinderen en lessen op basisscholen. Voorts weet ik van projecten die meer kunst op straat gaan brengen en een project dat via kunst ouderen en kinderen met elkaar in verbinding brengt.

Kunstpost doet hier belangrijke zaken zoals het betaalbaar beschikbaar stellen van atelierruimte in Buurtpunt Zuid. Zo kunnen kunstenaars zich ontwikkelen en kunnen ze ons leren anders naar de wereld te kijken. 27 september organiseert Kunstpost weer de open atelier route en ik roep iedereen op deze dag te gaan kijken naar de veelkleurige en goede kunst die er in onze wijk wordt gemaakt. Te weinig kunst leidt tot uitholling van de maatschappij en ik roep dan ook de gemeente op tot ruimhartige subsidies en samenwerking op dit zo belangrijke vlak.

Ik ga naar het einde van deze troonrede toe en ik wil graag nog twee punten bespreken.

Het eerste punt heeft te maken met bewustzijn. Bewustzijn is het centrale begrip in deze troonrede. Bent u zich bewust wat u doet met uw afval? Bent u zich bewust hoe vaak u de auto neemt en hoe vaak de fiets? Bent u zich bewust van uw relatie met uw buren? Loopt u ze voorbij met uw telefoon aan uw oor of ziet u ze staan en groet u ze?

En dan een belangrijke vraag: bent u zich bewust of u handelt vanuit liefde of vanuit angst? Angst is momenteel een belangrijke factor in de wereld en dus ook in onze wijk. We zien het liever niet. We zijn bang voor de gevolgen van de crisis, voor de vluchtelingen en bijvoorbeeld ook om onze baan te verliezen of dat er wordt ingebroken in ons huis. Het gezegde is: Angst is een slechte raadgever. Toch geven we veel tijd, aandacht en ook geld aan angst. Niet aan de oorzaken van angst, maar aan het proberen te beheersen van onze angst. We plaatsen een wachthuisje bij een synagoge, we laten ieder kwartier een politieauto door de straat rijden, we plaatsen camera’s, we zorgen voor bewapende bewaking. Allemaal tijd, aandacht en geld voor de beheersing van onze angst.

Ik wil graag dat er meer tijd, aandacht en geld komt voor de andere kant. Voor zaken die ons vooruit helpen en onze wijk leefbaarder maken. We moeten niet onze ogen sluiten voor angst, we moeten niet naïef zijn, maar we moeten ons bewust zijn van de keuzes die we hier in hebben. En die keuzes hebben we. Ik roep een ieder op, zeker ook de gemeente Den Haag, om bewust te kiezen. We moeten meer geld besteden aan duurzame oplossingen, aan groen, aan bewustwording.

Ik wil deze troonrede graag afsluiten met een vraag. Dat is wellicht raar voor u want een koning stelt niet zo vaak vragen, meestal geeft aan wat hij wil. Maar ik vind dat ik u in deze moet betrekken. Samen moeten we het doen. Mijn vraag is of u kunt nadenken over een motto voor Bezuidenhout. Een motto dat we ook echt gebruiken in onze wijk. Op openbare gebouwen, op borden, in publicaties. Een motto waar we achter staan. Een aantal woorden die ons richtsnoer zijn voor de wijk, voor ons samen leven in deze wijk. De woorden die mij te binnen schieten zijn: Bewust saamhorig. Maar wellicht heeft u een ander motto vanuit uw waarden. Schrijf dit motto op en lever het in bij het Wijk en Dienstencentrum aan de Johannes Camphuisstraat. Wanneer er geen andere motto’s zich aandienen, zal ik als koning van deze wijk het motto “Bewust saamhorig” officieel als motto van Bezuidenhout verklaren.

Ik dank u voor uw aanwezigheid, ik dank u voor uw aandacht.

Leve Bezuidenhout!
Hoera!
Hoera!
Hoera!