‘Bijna nooit zie je een vogel in de lucht zich bedenken’

door Piet Niekerk 

Traditioneel vond dinsdag de Dodenherdenking plaats bij ‘Monument van de Menselijke Vergissing’ aan de Schenkkade naast het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Een honderdtal mensen was tezamen gekomen om de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog te herdenken, met inbegrip van de ruim 500 slachtoffers uit het Bezuidenhout, omgekomen bij het beruchte bombardement van 3 maart 1945.

Op deze 4e mei hingen in wijde omgeving van de locatie de vlaggen halfstok. In de druilerige regen dromden de mensen samen voor het 3 maart-monument, het lichtblauwe staketsel, waaronder de gedenkwaardige woorden ‘Bijna nooit zie je een vogel in de lucht zich bedenken’. De regen druilde gestaag neer op de vele paraplu’s en na de ontvangst in de hal van SZW in het Beatrixpark werd om 16.30 uur het welkomstwoord gesproken door wethouder Heijnen.

Ooggetuige
Onder de aanwezigen waren verschillende ouderen, die hun eigen herinneringen bewaren aan de verschrikkingen van 3 maart 1945. Ik was zes jaar ten tijde van het bombardement”, zegt een bejaarde man die nog steeds op de Schenkkade woont. “Mijn vader zei meteen toen de vliegtuigen verschenen; dat gaat mis, en hij had gelijk”. De herdenking kreeg deze keer extra reliëf door het voorlezen van een ooggetuigenverslag door Daphne van Kampen van de Nutsschool Bezuidenhout: “…Met angst gingen we den dag tegemoet. Omstreeks 8 uur de eerste aanval, zoals gebruikelijk met jagers, meestal Spitfires of Mosquito’s. ledereen foeterde over de zinloosheid van dat gegooi, ‘want tot op heden weet nog niemand wat ze nu eigenlijk in het Bezuidenhoutkwartier zochten”. En verder: “Meteen een aantal ontzettende explosies. Het werd plotseling nacht. We hoorden gillen, kermen, op straat brak paniek uit, stof drong de huizen binnen, de grond golfde, een broodkar werd omgesmeten…” Sommige ouderen knikten met treurig gezicht instemmend. En jongere mensen zeiden: ” Als je ’t zo hoort is het net of je het zelf hebt meegemaakt”.

Kransleggingen
Behalve veel wijkbewoners waren verschillende officiële personen aanwezig, onder andere van gemeente, militair Commando, Wijkberaad, Britse ambassade, Stichting 3 maart 1945, Stichting V2-Platform, alsmede RTV West. Kransen werden neergelegd aan de voet van het monument. Daarna blies trompettist Richard van Hoeven ‘The Last Post’ en enkele plechtige stukken van J.S. Bach. In de korte pauzes heerste een doodse stilte en kon men de regen naar beneden horen ruisen. Aansluitend 1 minuut stilte, waarna de plechtigheid besloten werd met het gezamenlijk zingen van het Wilhelmus.