Artikelen

Hier treft u artikelen aan over het bombardement op Bezuidenhout en de herdenkingen daarvan. 

Herdenking bombardement

7 maart 2010: Terugblik herdenking bombardement Bezuidenhout Den Haag 2010

Afgelopen maart was het alweer 65 jaar geleden dat de wijk het Bezuidenhout werd opgeschrikt door een groot bombardement. Zondag 7 maart jl. vond de jaarlijkse herdenking plaats en konden wij een groot aantal belangstellenden verwelkomen. Onder hen de drie burgemeesters van de gemeenten Den Haag, Leidschendam-Voorburg en Wassenaar en vertegenwoordigers van de Gouverneur der Residentie, de Britse ambassade, de Stichting ’40-’45 en plaatselijke kerken en organisaties. De dag begon met een viering in de Christus Triumfatorkerk waar burgemeester Jozias van Aartsen in een korte toespraak wees op de herkenbare plekken in de wijk die herinneren aan de grote verwoesting. In de viering werd verder stil gestaan bij de slachtoffers van oorlogen over de wereld. Het Cross of Nails, een bijzonder kruis van de Kathedraal van Coventry dat symbool staat voor vrede en verzoening, werd overhandigd aan de vertegenwoordigers van de protestante kerkgemeenschap in het Bezuidenhout. Om solidair met elkaar te zijn bidden elke vrijdag overal ter wereld mensen voor vrede en verzoening; ook in onze wijk in de Christus Triumfatorkerk om 12.30 uur.

Na afloop van de viering vertrok het gezelschap naar de Koningin Marialaan voor de bloemenhulde bij het beeld Juliana van Stolberg. In bijzijn van enkele honderden belangstellenden werden kransen gelegd; de bloemenhulde verliep traditiegetrouw in stilte. De Scoutinggroep Haagse Hout verleende, zoals gebruikelijk, haar medewerking bij de kranslegging.

Ter afsluiting werd een prachtig herdenkingsconcert opgevoerd, dit keer gehouden in het atrium van het kantoorcomplex CentreCourt. Het concert werd verzorgd door het Residentie Saxofoonkwartet met een repertoire uit de 19e en 20e eeuw. De saxofoon is vooral bekend geworden via de jazz- en amusementsmuziek uit begin 20e eeuw. Het Residentie Saxofoonkwartet liet horen dat de sax ook prachtig klinkt in arrangementen van muziek van andere periodes. De dag werd afgesloten met een gezellige ontmoeting van oude en huidige buurtbewoners onder het genot van koffie en thee met broodjes. We kunnen terugkijken naar een mooie herdenking.

17 februari 2010: Gedenksteen voor slachtoffers op algemene begraafplaats Voorburg Vijfenzestig jaar na het verwoestende bombardement op het Haagse Bezuidenhout hebben circa dertig slachtoffers, die geborgen zijn in een massagraf op de Voorburgse algemene begraafplaats aan de Parkweg, een indrukwekkend gedenkteken gekregen. Het monument, gemaakt door de bekende Voorburgse kunstenaar Frans Kockshoorn, is in februari jl. officieel onthuld. Tijdens de plechtigheid op de onlangs gerenoveerde begraafplaats stonden wethouder Eppe Beimers en voorzitter Hans Verbunt van de Stichting 3 maart ’45 stil bij de slachtoffers. Voorburg speelde 65 jaar geleden een grote rol bij de verzorging van de vele zwaargewonden uit Den Haag. Tijdens de recente renovatie van de begraafplaats besloot de gemeente de door ouderdom aangetaste bomen te vervangen door een passend monument met de symbolische naam ’De helpende hand’. Een ander gedenkteken dat herinnert aan de fatale bommenregen, is te zien in de gevelmuur van het fraaie gemeentehuis aan de Herenstraat te Voorburg.

Herinneringen van mensen
Korte herinneringen van diverse mensen aan het bombardement waaronder Hans Ouwerkerk en Paul van Vliet.

11 mei 2008: Ik vergeet nooit de angst, die wij toen uitstonden
Uit mijn boek (in wording) 'Over Leven in de melk en daarnaast'. (1899 - 2008) In maart 1945 had ik zelf nog een avontuur met mijn vaders jongste halfbroer Hans (hij zestien en ik bijna 12). Hij woonde met Moe in de Danckertstraat (de Diepenburchstraat lag in het spoergebied en was dus ontruimd) en ik logeerde daar toen een paar dagen. Het Bezuidenhout was gebombardeerd. Dit was een mislukte aanval van Engeland op Duitse V 1 installaties in het Haagse Bos. In de Danckertstraat verbleef een gevlucht oud echtpaar, dat terug wilde naar het Bezuidenhout, om te zien wat er van hun huis over was. Hans organiseerde een handkar en samen reden wij die mensen naar hun huis in het Bezuidenhout. Toen wij halverwege de Herengracht liepen kwam er weer luchtalarm met wederom laag overvliegende Engelsen. Wij vluchtten in een poort recht tegenover de latere bioscoop Odeon. Ik vergeet nooit de angst, die wij toen uitstonden. Die poort is er nu nog en nog altijd moet ik er naar kijken als ik er langs kom. Het huis van die twee mensen was niet meer te vinden en wij brachten ze dus onverrichter zake weer terug. Ik vergeet ook mijn thuiskomst op de Loosduinseweg niet. Paniek over onze afwezigheid na een vaag telefoontje van Moe. De opluchting was groot. De dreigende straf viel erg mee. Ik had geluk, dat toevallig pastoor Wils van de Agneskerk op bezoek was en die oordeelde: 'hoewel onze daad onverantwoord was geweest, was het toch ook een nobele daad'. Harry J. van Grieken