Tagarchief: haagse bos

Column Boswachter Jenny van Leeuwen: Vreemde vogel in de stad

Deze column staat in Toeractief, een wandel- en fietsmagazine met routes en achtergrondverhalen: www.toeractief.nl.

Ik ben boswachter op een plek waar mensen dat niet meteen verwachten: in hartje centrum Den Haag. “Van welk gebied dan?”, vragen ze mij, “hebben wij hier dan zoveel natuur?” “Ja, natuurlijk!”, zeg ik, “nooit van het Haagse Bos gehoord?” Vanaf het Centraal Station in Den Haag loop je via dit oeroude stadsbos zo de duinen in. Veel mensen beamen dat ze dit bos en het toekomstig Nationaal Park Hollandse Duinen inderdaad kennen. Soms blijft er toch twijfel: “Échte natuur begint toch verder weg van huis? Daarvoor moet je naar de Veluwe of naar het buitenland”. Dat enthousiasmeert mij altijd weer om te vertellen over de bosuil, ijsvogel, ree, vos, marter en eekhoorn die midden in dit stadsbos te vinden zijn. “Ja, bij jou om de hoek!”, roep ik dan, “nooit gezien?”

Échte natuur is dichterbij dan je denkt. Je moet er natuurlijk wel moeite voor doen om dit zo te beleven. Loop of fiets er eens wat langzamer doorheen en kijk aandachtig om je heen. Schakel alles in: ook je oren, neus én intuïtie. Er gaat een wereld voor je open. Een ijsvogel zie je vaak pas nadat je ‘m eerst hebt gehoord. Een hoge, schelle roep. Je kijkt snel waar het geluid vandaan komt en ja hoor: daar gaat ie! Een blauwe flits scheert over het water. Stinkzwam, daslook of een vossenburcht, kun je – als je aandachtig ruikt – vanaf een afstand ruiken. En voor wie ’s winters graag binnen blijft: juist dan zie je meer. De bladeren en kruidlaag onder de bomen zijn weg en je kunt dus veel beter zien wat er in de bomen of verder weg in het bos leeft. Bovendien komen sommige soorten in de winter naar de stad. Hier is het namelijk warmer en blijft water langer ijsvrij. De ijsvogel en doodaars, onze kleinste fuut, zie je in de winter juist in de stad. Ook de vos komt naar de stad, omdat daar altijd wel wat voedsel te vinden is. In het vroege voorjaar –nog voordat alle bladeren alweer aan de bomen zitten- kun je in het Haagse Bos de jonge bosuilen zien. Als witte bolletjes dons, hoog in de bomen, zie je ze slapen.

Natuur dichtbij is bovendien veel leuker, omdat je het ook écht goed kunt leren kennen als je er vaker komt. Je weet dan op een gegeven moment waar de egel, konijn of eekhoorn te vinden zijn. Het worden vaste ontmoetingen, die nooit gaan vervelen. Want oog in oog met een wild wezen, dat blijft mooi. En wie weet, kom jij op jouw vertrouwde rondje in de natuur dichtbij ook oog in oog met de boswachter. Dát went misschien nooit, want een boswachter midden in de stad, dat blijft toch een beetje een vreemde vogel…

Bosuil jongen zijn al heel vroeg in het voorjaar te bewonderen

Haagse Bos in ‘BinnensteBuiten’

Bron: Staatsbosbeheer
Door: Boswachter Jenny van Leeuwen

’s Nachts komt het bos tot leven en maken zoogdieren gebruik van de ecotunnels.

Het is natuurlijk fantastisch als een van de natuurgebieden waar je voor werkt op de landelijke televisie komt! En uiteraard zei ik dus volmondig ‘ja’ tegen de vraag of ik mee wilde werken aan het televisieprogramma BinnensteBuiten van de KRO-NCRV.

We wilden niet alleen de mooie natuur van ‘het bos midden in de stad’ in beeld brengen, maar ook het prachtige historische verhaal van het Haagse Bos. Al vroeg ontving ik collega boswachter Marieke Schatteleijn en de opnameploeg bij de werkschuur.

Opnameploeg in het Haagse Bos

We startten de opnamen op de Koekamp bij het Centraal Station en het Malieveld en gingen vervolgens steeds dieper het bos in om de hectiek van de stad achter ons te laten. Helaas lieten de eekhoorns, ijsvogels en bosuilen zich juist die dag niet zien, maar we waren ook echt zo druk met de opnamen dat er geen tijd was om ze rustig op te sporen.

Acteerwerk
Gelukkig deed een grote bonte specht wel wat ‘acteerwerk’ voor de camera. En met een wildcamera laten we zien dat juist ’s nachts het bos tot leven komt en bijvoorbeeld de ecoducten juist dan goede dienst doen. Ik denk dat we erin zijn geslaagd om het verhaal van het Haagse Bos goed in beeld te brengen én te laten zien dat er midden in de stad heel mooie natuur te vinden is!

Nestinspectie!
Nestinspectie!

Na een lange draaidag van vroeg in de ochtend tot in de avond, had ik écht het gevoel dat we het Haagse Bos binnenstebuiten hadden gekeerd. En vervolgens was ik natuurlijk erg benieuwd naar het resultaat op de televisie… Afijn, kijk zelf maar!

Kijktip
Benieuwd naar de uitzending: 9 november was dé uitzenddag. U kunt de de uitzending hier terugkijken.

En natuurlijk iedere werkdag is BinnensteBuiten te zien om 18.50 uur op NPO2 en op zaterdag met een weekendspecial om 17.10 uur ook op NPO2.

Bosnimf

Bron: Algemeen Dagblad
Column Sjaak Bral

Ik fiets met enige regelmaat bewust op verboden paden door het Haagse Bos. Ik hoop te worden betrapt door een bosnimf, die daar rondwaart.

Staatsbosbeheer is op de hoogte van de aanwezigheid van deze mythische halfgodin. Sterker, ze hebben haar aangenomen. Jenny van Leeuwen is boswachter, met als werkterrein Haagse Bos en Malieveld. Leuk dat Bruce Springsteen daar even was, maar Jenny is de echte Haagse Boss. Een lucide verschijning is ze: mooie, intense ogen, rood haar.

 

Lees de hele column in het AD.

Groot onderhoud van Haagse Bos: 200 bomen langs paden weg

Bron: RTV West

DEN HAAG – Stel je voor: je loopt met je hond door het Haagse Bos en dan komt er opeens een boom of tak naar beneden zeilen. Het is zeker bij een stevig windje niet ondenkbaar. En daarom pleegt Staatsbosbeheer eens in de zoveel tijd groot onderhoud in het oudste bos van Den Haag.

<script type=”text/javascript” src=”http://omroepwest.bbvms.com/p/regiogrid/c/2669287.js?width=320&height=240″></script>

Vandaag is een aannemer begonnen om de eerste dode bomen van in totaal 200 stuks te kappen en te snoeien in het Haagse Bos. De stilte wordt daarom af en toe verstoord door een kettingzaag. Het werk duurt ongeveer drie weken.

Boswachters markeren met een rode en een blauwe spuitbus welke bomen weg kunnen en welke vooral moeten blijven. ‘De rode is voor de bomen die weg moeten en de blauwe is voor bomen met een ecologische waarde.’ Daar zitten bijvoorbeeld vleermuizen achter de schors of spechten zoeken er naar insecten.

Veiligheid
Bomen die niet langs de wandelpaden staan worden gewoon met rust gelaten. ‘Het is puur voor de veiligheid van de bezoekers van het bos’, aldus boswachter Jenny van Leeuwen.

Bunkerdag 2016: Save the date

Wist je dat bijna iedere bunker langs de Nederlandse kust een verhaal vertegenwoordigt over de Atlantikwal tijdens de Tweede Wereldoorlog? Normaal zijn deze fascinerende betonnen kolossen gesloten voor het publiek, maar op zondag 5 juni 2016 van 11.00 tot 17.00 uur zijn bunkers van de Zuid-Hollandse eilanden tot Den Helder voor één dag open!

Het is alweer de derde editie van de Bunkerdag. Maar ook deze keer is er genoeg reden om te komen. Er zullen namelijk deels weer andere bunkers open gaan dan vorige jaren. We houden nog even geheim welke bijzondere locaties dit jaar hun deuren openen, maar houd vooral de Facebookpagina en de nieuwsbrief in de gaten voor het laatste nieuws.

De Stichting 3 maart ’45 gaat tijdens de Bunkerdag een BB45-wandeling organiseren langs de bunkers in het Haagse Bos, tijdstip is 11.00 en 12.00 uur.

Staatsbosbeheer asfalteert fietspad rond Paleis Huis ten Bosch

Staatsbosbeheer gaat het drukke fietspad langs Paleis Huis ten Bosch in het Haagse Bos opknappen. Door het intensieve gebruik wordt dit fietspad zo zwaar belast dat er schade is ontstaan in de vorm van kuilen en gaten. Vele fietsers ervaren hiervan overlast en maken daarvan melding. Gelukkig kan Staatsbosbeheer nu gehoor geven aan deze meldingen en het fietspad opknappen. Om te voorkomen dat dit fietspad op korte termijn weer beschadigt, krijgt het een asfaltverharding in plaats van halfverharding.

Topdrukte
Op het fietspad langs Paleis Huis ten Bosch is het elke dag een komen en gaan van wandelaars en fietsers. Niet alleen bezoekers die even aan de drukte van de stad willen ontsnappen, maar ook forensen die twee keer per dag het Haagse bos op de fiets doorkruisen op weg van en naar het werk. Staatsbosbeheer vindt het belangrijk dat alle gebruikers van het fietspad een aangenaam bezoek aan het bos ervaren. Het opknappen van het fietspad is een langgekoesterde wens van de gebruikers van het pad en van Staatsbosbeheer.

Werkzaamheden
Staatsbosbeheer kiest op deze plek voor asfalt, terwijl op andere plekken in het bos een half-verharding volstaat. Dit fietspad wordt zwaar belast en dus is asfalt juist op deze plek de beste optie om de belasting te kunnen dragen. Om toch een zo natuurlijk mogelijke uitstraling te krijgen, wordt een rode kleur asfalt gebruikt. In de tweede helft van november vinden de werkzaamheden plaats, afhankelijk van de weersomstandigheden. Het fietspad wordt dan enkele dagen volledig afgesloten. De omleiding staat duidelijk met borden aangegeven. Wij vragen uw begrip voor de mogelijke overlast.

Haagse Bos fietspad_kuilen

Boswachter Jenny: Van het Haagse Bos naar het Bogotáase Bos

Door boswachter Jenny van Leeuwen

Boswachter in Bogotà
Anderhalve maand geleden belde René Boot, directeur van Tropenbos mij op met een interessante vraag: “Hoe zou je het vinden om op uitnodiging van de gemeente Bogotá naar de Colombiaanse hoofdstad te komen om daar bij te dragen aan een tweedaagse workshop over de ontwikkeling van een stadsbos, het Thomas van der Hammen Reservaat?” En zo zat ik anderhalve maand later ineens in boswachterstenue aan de andere kant van de wereld.

Lees het hele blog

Gezocht: 19-jarige verdachte van verkrachting in het Haagse Bos

Bron : Burgernet
Geachte Burgernetdeelnemer,
Vandaag ( 08 sept.) omstreeks 14.00 uur heeft in het Haagse Bos ,Locatie speelplaats Robin Hood, een aanranding plaatsgevonden.
Verdachte: Blanke man, 19 jaar oud, donker haar in hoge stekels, donker Adidas jack met rode strepen, lichtgekleurde spijkerbroek.
Heeft u Informatie, bel 0900-8844 of bij spoed 112

Interview met boswachter Jenny van Leeuwen

thema 2015: economische zelfstandigheid

Dag van de Vrouwen kwam in aanraking met moeder natuur, werd even helemaal Zen en ging in gesprek met een heuse vrouwelijke boswachter.
Jenny van Leeuwen is al vanaf haar kinderjaren een echt buitenmens. Jenny is inmiddels zeven jaar werkzaam als boswachter bij Staatsbosbeheer en verantwoordelijk voor elf gebieden in de regio Alphen a/d Rijn, Leiden en Den Haag (Haagse Bos). Jenny houdt ook van kunst en cultuur, doet veel aan sport en fotografie en heeft heel veel energie.

Hoe ben je boswachter geworden en zijn er meer vrouwen die dit werk doen?
Dit is via een omweg gebeurd. Ik heb eerst de hbo opleiding gevolgd voor Dieren- en Veehouderij in Delft. Ik specialiseerde daarbij wat meer op exoten door onder andere stages in het regenwoud van Thailand te lopen en uiteindelijk ben ik bij de Nederlandse en Europese Vereniging voor Dierentuinen terecht-gekomen. Daarnaast was ik bezig met een opleiding Natuur- en Milieuwetenschappen bij de Open Universiteit. Tijdens die periode werd ik getipt over een vacature voor boswachter bij Staatsbosbeheer en zo ben ik hier terecht gekomen. Er zijn 158 mannen en 38 vrouwen boswachter. Dus ongeveer 25% is vrouw. De samenwerking tussen mannen en vrouwen verloopt goed en het is heel gezellig bij Staatsbosbeheer. We helpen elkaar waar nodig en in surveillancediensten werken we vaak met koppels in verband met de veiligheid.

Is het een stoere wereld of juist niet en welke vaardigheden moet je hebben?
Het is inderdaad een stoere wereld. Naast het houden van toezicht moet je in het werk ook een gastvrouw zijn of schoolkinderen rondleiden en ben je ver-antwoordelijk voor de recreatieve voorzieningen zoals bankjes en paden. Met mensen de natuur in trekken doe ik misschien wel het liefst. De natuur op een andere manier laten beleven is een vaardigheid die goed van pas komt. Dit doe ik bijvoorbeeld met een educatief programma voor kinderen, waarbij ik hen aanstel als heuse hulpboswachter en aan het eind van de excursie krijgen ze een ‘boswachterdiploma’.

Of met een spannende nachtwandeling probeer ik extra natuurbeleving aan te wakkeren bij de volwassenen. Dit doe ik door met hen buiten reguliere looproutes te gaan of door juist ouderwetse droppings te organiseren. De reacties van mensen op nacht-wandelingen zijn heel positief. Er waren bijvoorbeeld ouders die hun zoon meenamen op een nachtwandeling, terwijl hij bang is in het donker… Na deze nachtelijke excursie was hij niet bang meer! Dat is natuurlijk heel bijzonder om achteraf te horen. Andere vaardigheden waar ik nu zo over denk is dat je sociaal en communicatief moet zijn, ondernemend en een goed inlevingsvermogen moet hebben. Je werkt ook samen met vele lokale ondernemers, organisatoren van evenementen, muziekgezelschappen, de omwonenden, natuurorganisaties etc. Er wordt van je verwacht dat je op alle niveaus kunt samenwerken en communiceren.

Hoe ziet je gemiddelde werkdag eruit en hoe ervaar je dat? 
Den Haag is mijn standplaats tegenover de Malietoren waar VNO NCW gevestigd is. Ik ben gespecialiseerd in voorlichting, recreatie en publiek. Op een werkdag begin ik meestal eerst met het verwerken van alle e-mails. Ik begeleid de vrijwilligers, verzorg zelf excursies, bezoek lopende projecten en heb veel contact en besprekingen met de ondernemers, gemeenten, culturele instellingen en journalisten. Daarnaast heb ik een blog en ben ik actief met twitter.

“Ik beschouw mijn werk als een missie om de mooie natuur te laten zien en daardoor samen beter te beschermen.”

Zo is bijvoorbeeld zwerfafval een probleem en komt ook vernieling helaas wel voor. Verder valt het op dat agressie toeneemt en men steeds minder tolerant blijkt te zijn. Een boswachter moet mensen aanspreken op hun gedrag en dan heb je wel eens te maken met boze reacties als een hond moet worden aangelijnd. Aan de andere kant is meer dan 95% van het contact met mensen juist wel heel leuk en interessant. Mensen stellen vragen of hebben wat moois gezien dat ze aan mij komen vertellen. Vooral in het Haagse Bos kom je mensen uit alle rangen en standen tegen; van schoolkinderen tot aan een staatsecretaris, of van een zwerver tot aan Koninklijke familieleden die in Paleis Huis ten Bosch verblijven dat is gelegen in dit bos. Je hebt veel mensenkennis nodig om in alle lagen van de bevolking te kunnen communiceren.

Ik geniet elke dag weer van de diversiteit van mijn werk. Binnen en buiten en met zoveel verschillende mensen. Ook geniet ik ervan dat ik elke dag met het gevoel naar huis ga, dat ik echt iets nuttigs heb gedaan. Dat is mij zoveel waard!

Is het inkomen goed, of zou dit beter kunnen?
In het algemeen vind ik dat het te veel gaat over geld in onze maatschappij. Voor mij is passie voor het werk veel belangrijker. Daarbij kijk ik liever naar ecologische en maatschappelijke waarden van mijn werk, dan dat ik voor een maximaal salaris zou gaan. Dan had ik wel een ander beroep gekozen.

Wat is het mooiste dat je hebt gezien of meegemaakt in de natuur?
Als boswachter maak ik voortdurend mooie dingen mee, zoals een ontmoeting met een boommarter die jongen heeft, het ringen van jonge raven en kerkuiltjes als beschermingsmaatregel, of zomaar het zien van een ijsvogel of bosuil in hartje centrum van Den Haag. Maar ook een situatie met een eekhoorn, die door spelende kinderen geschrokken was en in een prullenbak kwam vast te zitten. Samen met diezelfde kinderen hebben we de eekhoorn gered. Dat was voor die kinderen reuze spannend. Iets dat ze nooit meer zullen vergeten!

Lang geleden heb ik in het regenwoud van Peru een bijzondere ontmoeting gehad met zoetwater dolfijnen in de Amazonerivier. Dat raakte me zo, omdat het zo een mooi schouwspel was. Naast mijn werk als boswachter ben ik ook reisleider en dan maak je ook veel moois mee. Dit werk als reisleider is overigens ideaal te combineren met wat ik als boswachter doe. Ik leer veel van hoe de natuur werkt in het buitenland en wat juist de overeenkomsten zijn met de natuur in Nederland. Daarnaast is ook de ervaring van de groepsdynamiek en het leiderschap direct toepasbaar in mijn dagelijkse werkzaamheden als boswachter. Dat geldt onder andere voor hele praktische zaken zoals navigeren of het toepassen van EHBO. Het werkt in alle opzichten aanvullend en versterkend.

Is natuurbehoud er nu beter of minder op geworden dan in het verleden?
In Nederland is door de jaren 85% van de oorspronkelijke biodiversiteit verdwenen en dat is schrikbarend! Het is dus uitermate belangrijk om de overgebleven 15% goed te beschermen en te beheren. Zo zien wij bijvoorbeeld dat de weidevogels met uitsterven worden bedreigd. Dit kan worden opgelost wanneer meer boeren na de broedperiode gaan maaien en een hoger waterpeil hanteren.

Vanuit Staatsbosbeheer zorgen we dat in onze graslandgebieden het grondwater in vogelrijke gebieden op hoog pijl blijft, zodat er voldoende voedsel beschikbaar is. Boeren pachten dit grasland van ons, maar wij houden regie en controle. Zij mogen dus ook pas na 15 juni maaien. Bij ons in de weide-vogelreservaten gaat het wel goed met de weidevogels.

Wat mij stoort is dat in Nederland vaak het economisch belang voorgaat ten koste van natuur. Dit is korte termijn denken en uiteindelijk heeft niemand daar baat bij, ook de economie op lange termijn niet. Wat wel goed gaat is dat er weer ruimte en aandacht komt voor wildernis in Nederland. Zo is de zeearend terug als broedvogel en wordt zelfs ook gezien in mijn werkgebied in de Randstad. Ook de raaf heeft zich ondertussen weer in Zuid-Holland gevestigd na ruim een eeuw afwezig te zijn geweest. Gelukkig gaan er dus ook dingen goed. Ik vind het vooral leuk als de natuur eveneens in de stad floreert. Mensen kunnen dan van heel dichtbij de mooie natuur beleven. Het Haagse Bos scoort opvallend goed voor wat betreft de aanwezigheid van zoogdieren, zo bleek vorig jaar uit ecologisch onderzoek. Als je mensen hierop wijst, dan zijn ze helemaal verrast en gaan ze met andere ogen kijken naar de natuur in hun directe omgeving. Hun ‘achtertuin’ blijkt ineens  interessanter dan verwacht!

Wat is de grootste uitdaging voor staatsbosbeheer in de komende jaren?
De grootste uitdaging voor Staatsbosbeheer is het op peil houden van alle recreatiegebieden, omdat we daarvoor geen financiering meer krijgen van het Rijk.

Het Rijk heeft deze verantwoordelijkheden over-gedragen aan de provincie. De provincie geeft ons subsidie voor natuurgebieden, maar niet voor het beheer van recreatiegebieden. Daarover moeten we aparte afspraken zien te maken. We zoeken daarvoor samenwerking met overheden en andere partners. Deze gebieden aan de randen van de stad zijn namelijk erg belangrijk, omdat het plekken zijn waar mensen tot rust kunnen komen en even kunnen ontsnappen aan het hectische leven van tegenwoordig. Natuur geeft energie!

Wat geeft jou vervulling in werk en heb je een ontdekking gedaan van nieuwe flora/fauna?
Ik heb zelf geen ontdekking gedaan van nieuwe soorten, wel ben ik elke keer weer verrast door ontmoetingen met soorten die ik zelf nog nooit eerder heb gezien. Zo zag ik voor het eerst een grauwe vliegenvanger, een mooi maar schuw vogeltje en een zeldzaamheid in en om de Randstad en dan ook nog eens bij het bekende Malieveld in Den Haag, dus eigenlijk midden in de stad. Het Malieveld wordt overigens ook door ons beheerd. Dat is natuurlijk heel bijzonder, om boswachter te zijn van het Malieveld.

Een ander bijzondere waarneming was de blauwe bremraap, dit is een plant die je nog maar zelden ziet in West-Nederland. Ook deze stond gewoon hier op het Malieveld in de bloei! Deze dynamiek en de verrassingen van de natuur geeft mij oneindig veel inspiratie en energie.

Kunnen geïnteresseerden vrijwilligerswerk doen bij staatsbosbeheer?
Ja, in mijn werkgebied zijn honderden vrijwilligers actief. Geïnteresseerden met een sterke affiniteit voor de natuur kunnen zich aanmelden via de website van Staatsbosbeheer. Vrijwilligers zijn heel waardevol voor Staatsbosbeheer. Zij verzetten ontzettend veel werk en zijn vaak ook nog eens ambassadeurs voor de natuur!

Staatsbosbeheer bestaat al meer dan 115 jaar is een zelfstandig bestuursorgaan. Zij is verantwoordelijk voor meer dan 260.000 hectare grond, bestaande uit bos, natuurgebieden en landschappen met duizenden kilometers aan paden en wegen, en met honderden gebouwen waar miljoenen mensen jaarlijks van genieten. Credit foto’s: Ernst Dirksen, Nico de Bruin en Jenny van Leeuwen >>> blog & twitter

Bezuidenhouter maakt vogeldagboek over oorlog

DEN HAAG – In Den Haag verschijnt later deze maand een uniek Vogeldagboek dat is gemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Hagenaar Henk Kortekaas ging toen met zijn vrienden vogels kijken in het Bezuidenhout en bij de Nieuwkoopse Plassen. Hij illustreerde het met tekeningen en foto’s. Voor het boek zijn de plekken bezocht waar de vriendenclub in de oorlog kwam. Kortekaas was toen een tiener, hij overleed negen jaar geleden.
Vogelbescherming Nederland heeft contact gezocht met zijn nabestaanden en de teksten bewerkt. Het ‘Geheim Vogeldagboek’ wordt op 23 april gepresenteerd in het bezoekerscentrum Nieuwkoopse Plassen.